DideldomDe Grunneger vlaageGrunnen's Laidtop t Is mor n noam
Menu

BienoamenStip

Foto'sStip

GastenboukStip

GedichtenStip

LaidjesStip

LegendenStip

MopkesStip

NijsStip

ReactieStip

ReseptenStip

SchrieversStip

VerbindensStip

VerhoalenStip

ThoesbladStip


Wat is.
Laiw
 
leeuw

Jan Hoiting.

Verhoal.

| Patser |
| Junior | Appie | Vekansie | File | Mous |


Mous

November 1986.

Jacob, net twinteg. Grode vent mit n dikke bos rood hoar op zien kop. Hai was nog in zien begunjoaren, en har, um t zo mor ains te zeggen, nog gain boksem bie de politie versleten.
Paul was n joar of wat older. Moager as brandholt en mit zwaart stiekelhoar. Zien eerste waarkzoame joaren har e deurbrocht in Rötterdam. Mor zo as de maiste Grunnegers was ook hai weer trugge goan noar t Noorden.

Wat politiewaark aangaait was t dou nog nait zon drokke boudel as vandoage de dag. Mor der warren dou netuurlek ook al studenten in Stad. En ook dou fietsten dai mainsttied zunder licht.
Twij der van kwammen Jacob en Paul tegen op Vismaarkt. n Poar haile schiere wichter in n luchtege stemmen. Ook nog luchteg dou ze n bekeuren kregen. Zai betoalden vot. Baaide vief gulden.
Op t ènde zee d aine: "Zo, dat was t. Dit was aal t geld wat wie nog harren. Dat wordt dizze weke allain nog stoede eten." En vot luipen ze. Mit heur fietsen aan d haand.

Jacob doch eerlieks woar dat ze t mainde van dat geld. En dat zee e ook tegen Paul. Dai doch der net zo over. Zai vuilden zuch der nait goud bie.
"Wat binnen wie n poar miesgasters van kirrels."
"Dat binnen wie. Wie zuiken ze weer op" zee Paul.
Wichter luipen nog altied mit fietsen aan d haand.
Jacob dee t woord.
"Heur ais wichter, t begroot ons van dai bekeurens, umdat t joen lèste geld was. Geef ons dai bonnen mor, dan kriegen joe t geld weer."

Wichter mozzen lagen en warren vrezelk bliede.
"Non" zee d aine "wie wollen mörgen aiglieks mous eten. Dat kìn nou wel weer. Mit n dikke rookworst der bie. Wie nuigen joe um bie ons te kommen eten..."

November 2007.

Zai was aan t eerappels te schillen. Mous lag in n plestieken puutje op t aanrecht. Schoonmoakt en sneden. Achterdeure wör openropt en mit n klap dichtsmeten. Heur dochter.
"Wat n minne kirrel. Zon dikke rooie. Hai het mie n bekeuren geven umdat k zunder licht ree. Op Vismaarkt. Doar kìn n blinde snachts nog wel n kraande lezen. Zo veul licht as doar is. As ze mor waiten dat ik dai bekeuren nait betoal. Hai kon wel gek wezen".

Heur moeke huil op mit schillen.
"n Bekeuren? Aine mit rood hoar?" Ze mos lagen.
"Wat non. Der vaalt niks te lagen hor".
"Nee, dat is aiglieks ook zo. Loaten we ter mor op holden dat ik dien bekeuren betoal. Ik har nog aine te goud."



| Patser |
| Junior | Appie | Vekansie | File | Mous |

Noam: Jan Hoiting
Geboren: 19 jan 1947 in Veenhoezen
Woont in: Stad
Schrift al:


Ik bin geboren op in Veenhoezen, n streek tussen Onstwedde en Knoal. Dou k drij was binnen wie noar Deventer goan. Tot mien 16e doar woond en dou noar Stad. Van 1964 tot 2005 bie plietsie in Stad waarkt. In veul functies zo as motorrieder en rechercheur en alles wat doar tussen zit. Ik bin aal sikkom 40 joar traauwd mit n vraauw oet Dordrecht. Dus in hoes altied Ollands proaten. En dat is nait goud veur mien Grunnegs. In 2005 is der boukje van mie oetkommen mit gedichten dai aal de plietsie as underwaarp hemmen. In t Ollands. Dou t boukje der was bin ik wieder goan in t Grunnegs. Ik leuf dat dat aalgedureg wat beter gaait.
Ie ook?
Ie schrieven ook wel (ais) in t Grunnegs en willen joen verhoaltjes hier ook wel zain loaten?
Kiek den even op de openingsbladziede en vul t formeliertje in.

Dideldom.comBiewaarkt: 21-01-2009Bezuikers: Grunnegers veur elk.