DideldomDe Grunneger vlaageGrunnen's Laidtop t Is mor n noam
Menu

BienoamenStip

Foto'sStip

GastenboukStip

GedichtenStip

LaidjesStip

LegendenStip

MopkesStip

NijsStip

ReactieStip

ReseptenStip

SchrieversStip

VerbindensStip

VerhoalenStip

ThoesbladStip


Wat is.
Babbelgugies
 
gekheid, kwinkslagen

Hilda Schipper.

Verhoal.

| Midwinternacht | Ofschaaid | Liek om liek | Jingle bells |
| De muite weerd, kerstverhoal | Tegen de keer in | Dunderbui op vrouge mörn |
| Snachts ast donker is... | k Was dr zulf bie | Nije wegen |


Ofschaaid

Op toavel ligt n stukje pampier, dat al wel honderddoezend moal open en dicht vollen is. Ziedkaanten binnen voazleg en vollen binnen slim sleets worden.
Het plastic omslagje woar oft pampiertje in zat, is op noaden oetscheurt.

"Ik huif t nait meer te lezen. Kin elk woord oet mien kop, wait sekuur hou elk lettertje schreven is. Zai t aal nachten veur mie en bedink mie wat of ik terug schrieven mout. Mor ik kin gain woorden vinnen, ik wait nait..."
Man legt dr n foto noast.
"Dij heurt doar bie." Klinkt zien stem. "En dizze," hai legt dr nog n foto noast, "dizze is van loater."

Op de aine foto stoit n schiere jonge vraauw. Ze het heur hoar wat opstoken. Donker laank hoar, mit wat krullen. Heur ogen kieken duuster in de lens, hoast of ze t nait vertraauwd. Toch ligt dr om heur mond n klaine glimlach.
"Ze was zo mooi," fluustert man, "zo mooi en zo laif. Ik docht dat wie veur aiweg en altied bie nkander blieven zollen. Dat wie veur nkander moakt wazzen. Dat wie nkander tegen kommen wazzen, dat was ja al n wonder op zuk. Din kon dr toch niks meer wezen dat oons oet nkander drieven zol.

Hou wie op nkanders levenspad kommen wazzen, dat mos ja wel zo oetdocht wezen. En dat ze mie oetkoos, mie. Lelk jonk mit dat onneuzele brilletje, mit dij spillepoten. En toch was dat zo. Wie kwammen op nkanders pad en dat zol oons pad worden. Wie mit zien baide, wie zollen bie nkander blievem, zo wisse as wat. Aiglieks mog ze ja nait ains bie oons kommen. Ze kwam oet t ruzzenkamp en wie zaten in t waarkkamp.

Mor zokswat gebeurde wel meer. Dr gebeurde dou wel meer wast die nou nog amper veurstellen kinst. Dat wie doar in zo'n waarkkamp zaten, dat doar Ruzzen in t aandere kamp zaten en dat we ook nog deden wat dr van oons vroagt wr. Nou ja, vroagt. Het was n hardhandege menaaier van vroagen en din dou je aal gaauw wat dr vroagt wordt. Het ging zo ast ging. As dr bombardementen wazzen, din verkroop ze zuk altied bie oons. En dou, aan t end, dou wie vot konnen, wol ik heur mitnemen. Wie heurden ja bie nkander. Mor ze wol eerst waiten hou of t heur ollen vergoan was. Hou of t doar aal was. En ik, ik wol mien ollen zain. Wol waiten of ze dr nog wel wazzen. En din, din zollen wie nkander weer opzuiken, zollen veur altied en aiweg bie nkander wezen. Altied gelokkeg en altied mit zien baide."

Hai gaait weer zitten. t Tikken van de grode klok op bozzem is aal wat dr te heuren is. Op de heldere slag van draai schrikt op: "Ze was dr nait, was nait op oafsproken tied en ploats. Ze kwam nait, dij dag nait en ook nait op aal dij andere doagen dat ik doar ston. Ze kwam nait, ze kwam nait.

En ik, ik wus nait wat ik mos. Oafraizen en mien ollen achterloaten. Ze wazzen ja zo bliede dat ik dr weer was. Oafraizen, mor hou kon ik heur vinnen. Op roakeldais oafraizen en din mor zain. Mor tieden wazzen aans worden. Mien braiven kwamen weerom, wuiren nait oafleverd. 'Adres onbekend' ston dr op.

En dou op n dag kreeg ik dit braifke en dizze foto. Kiek lees mor. Dat is mient. Dat leutje popke is mient.
Ik wol dr vot doadelk op oaf. Adres ston dr ja in. Ambassoade gaf mie gain visum. En weer kwammen mien braiven weerom."
Zien grode haanden frommeln en friemeln wat.

"Most dit mor mitnemen, most mor kieken wat ofst dr mit dust. Mien vraauw wait nait aans of ik heb het wegdoan. En as ik dr straks nait meer bin en ze vindt dit in mien prtefulie, din dou ik heur doar zoveul verdrait mit. Dat wil ik nait. Ze was goud veur mie, ze gaf mie kiender en ik bin wies, slim wies mit mien kinder. En ze bleef bie mie dou ik old wr en nou ik zaik bin, is ze dr ook. En straks, as ze allineg wieder gaait, din zol ze mit n gerust haart aan mie dinken."
"Mien verdrait en mien laifde neem ik mit mie mit. Dat is van mie."
Baaide foto's en t vervolde pampierke kommen in n enveloppe.

n Dag of wat loater stonnen we in crematorium bie zien kist. Familie ht oafschaid nomen. Kist wordt sloten. Tussen zien grode haanden twij foto's en n sleets stukje pampier mit raffels aan ziedkaanten.

Wirdum, prilmoand 2009



| Midwinternacht | Ofschaaid | Liek om liek | Jingle bells |
| De muite weerd, kerstverhoal | Tegen de keer in | Dunderbui op vrouge mörn |
| Snachts ast donker is... | k Was dr zulf bie | Nije wegen |

De Schriefster
Noam: Hilda Schipper
Geboren:
Woont in: Wirdum
Schrift al: 25 joar

Over miezulf.
Ik schrief aal hail wat joaren. Op ulo-schoul begon dat. Mor dou maistieds in Nederlands. Mien kennismoaken mit Grunneger toal was, wat dr vrouger in 'Damster kraant' ston. klaine verhoaltjes. Ik kon ze amper lezen.
Mit dizze oetsproaken heb ik aal hailwat zegt. Ulo is dr aal laank nait meer, is aal mavo west en is nou vmbo. Dus bin ik nait ain van de jongsten meer. Damsterkraant: joa ik bin geboren Damster. Woon aal 35 joar in Wirdum. Aan waark heb ik van alles doan. Oproem-en schoonmoakwaark, kantoorwaark, archiefmedewaarker bie n woaterschap, loketmedewaarker bie postkantoor. Mit zukswat heb ik mien studie betoald. Ik bin zo'n 20 joar schouljuf west. Humanistisch vormingsonderwijs. En doarmit kon ik de volgende studie betoalen. Ik heb in Utrecht aan de Universiteit voor Humanistiek studaairt. Noast mien aigen praktijk aan hoes, waark ik in een verzörgingshoes in Veendam, het Wildervanckhoes.
Hobby's binnen dr vanzulf ook. Wie hemmen een grode toen, mit altied genog te doun. Mien man en ik rieden aal joaren motor, en noast mien schrieverij bin ik voak aan het weven. Kinder? ain dochter, ain schoonzeun en ain klainzeun, inspiroatie genog dus.
Schrieverij is aiglieks wat begonnen as oetpebaaiern. Mien eerste verhoalen in t Grunnegs binnen zo'n 25 joar leden ontstoan. Der is ook wel ais wat in kraant verschenen, en in dörpskraant. hier en doar wat in boukjes van Lopster schriefwedstried.. Veureg joar in het nije kerstboukje.
Nou, dat was t wel zo'n beetje. ducht mie.
Ie ook?
Ie schrieven ook wel (ais) in t Grunnings en willen joen verhoaltjes hier ook wel zain loaten?
Kiek den even op de openingsbladziede en vul t formeliertje in.

© 2000 - Dideldom.comBiewaarkt: 03-05-2010Bezuikers: Grunnegers veur elk.