DideldomDe Grunneger vlaageGrunnen's Laidtop t Is mor n noam
Menu

BienoamenStip

Foto'sStip

GastenboukStip

GedichtenStip

LaidjesStip

LegendenStip

MopkesStip

NijsStip

ReactieStip

ReseptenStip

SchrieversStip

VerbindensStip

VerhoalenStip

ThoesbladStip


Wat is.
Beschutenkìrrel
 
slapjanus

Abel Tjalling Huizinga.

Verhoal.

| Weer thoes van votwest | Wilm Bonkje |
| Jobke | Hiltje Bakstain | Taande's Ameriekoanse raais | Brijkar Nijs |
| Martjemeu's begroavenis | Oet ons kienerjoaren | Hou Siemonje Toek Zwienhondje Poep wér |
| Dou mien ollers twaalf en half joar traauwd wassen |


Martjemeu's begroavenis

Ze har het wel laank vol hollen. Mooi eentje ien de tachtig. Nait min veur dij tied. Het was altied wel n pitdig ol mensje west. Ze kon heur mondje wel ruiern.

Leste joaren, dou ze oller en wat meer piepen en krassen dee, was ze wat makkelker worden. Ien heur glorietied was dat anners. Ze hed altied op dorp woont, geboren en getogen doar.
Ze kwam oet n groot gezin en was ain van de olste kiener en docht ze dat dat heur t recht gaaf om heur jongere bruiers en zuster te vertellen wat ze doun en nait doun konnen.
Dat gaaf van sulms sums wel wat havvelderij. Veur al dou der annere families ien traauwden.
Der was volgens heur gain ain dij deugde. Allenig heur eigen familie was mor goud.

Ze deed en zee alles op heur menaaier oet goudeghaid, mor t was meer om dat ze n beetje boazeg was.
Noa oorlog doch ze dat alles weer zo worden zul as dat het veur oorlog was. Dat gebeurde van sulms nait. Alles was verannerd. Oale dorpsgenoten staarfden òf en de jongen gingen vot en kwammen der allerande soorten mensen ien dorp en doar het ze noeit aan wennen kent.

Ze docht net as vrouger dat ze dij nijkomers ook vertellen kon wat kon en wat nait kon op dorp.
Kwoad was ze nait als ze op heur menaaier ain woarhaid vertelt haar was ze ook doalijk weer goud.
Ze het heur tied oetdaind en is zo'n beetje as de leste dorpstiep en veuroorlogse ienwoner overleden.
Heur leste joaren hielp neef Harm Heegmiggel heur wat, einigste familielid dij nog op dorp woonde.
Hai hielp heur mit ienvullen van belastenpepieren en al dij rommel.

Loader bleek hai hulp hom zulf meer. Zwoager deed dat eerst mor neef hed net zo laank zitten te steukeln dat ze hed zwoager goeie dag zegt en Harm mos dat wark mor doun en dij wis pecies hou hai heur aanpakken mos.
Binnen t joar har hai Martjemeu heur hoeske en n stukje laand op zien noam stoan. Dat was alvast binnen.
Dou dat zettelt was is hai begonnen heur te vertellen om heur testament te verannern.
t Ol mensje kon der nait meer tegenop en het op den duur mor tou geven.

Harm hed t ol mensje heur testament ien mekoar zet. Hai benuimde homzulf as einigste aarfgenoam en eksekuteur. Veur familie leden dij nog n aandinkenje van Martjemeu kregen schreef neef n stukje oet en onnertaikende t mit Martjemeu heur noam.
Hai het vergeten om 3000 gulden wat Martjemeu nog ien beheer van kleuterschoul har, heur man zat ien bestuur doar van, ien testement te zetten.
Martje wol dat aan begroavenisvereiniging vermoaken den har haile dorp der wat aan zee zei.
Bestuur van kleuterschoul mos doar over beslissen vanzulf, mor doar har Martjemeu maling aan.
En nou speult Harm ook nog mooi weer mit pot van kleuterschoul.

Dou ze sturmen is wol Harm vlag wel oet doun zo blied was hai, mor dat ging vanzulfs nait. Hai kon nait wachten tot ze begroaven was. Veur dat ze onner grond laag zat Harm al drok ien heur kasten te snuustern om te zain wat der allemoal veur hom was.
Overliedens koarten onnertaikende hai mit zien vrouw en kiener heur noamen. Dou familie daor wat van zee wol hai ze wies moaken dat Martjemeu niks mit heur eigen familie wat te doun hemmen wol.

Hai was zeker vergeten dat volgens Martjemeu der mor ain familie was dat goud was en dat was heur eigen.
Familie het t zo mor loaten. Ze wissen wel hou hai Martjemeu beproat har.
Vandoag an de dag neumen ze dat mishandeling van ollen van doagen en worden ze veroordaild.

Heur begroavenis wat Harm regelde was ook nait zo als zei het bedould har. Het was net of t van dioakens ging. Ain stukje kouk woar joe deur hen kieken konnen mit ain kop kovvie.
Niks te eten veur familie dij haalf weg oet t land kwamen.
Ain ding het neef niks aan doun kent. Ze werd mit militaire eer begroaven. Net dou kist ien t graf zol, vlogen der hail leeg vief militaire stroaljoagers van Laiwoarden over kerkhof hén.
Dat was n eer dat allain Martjemeu op dorp mor te beurt vallen is. En doarom, as der nou stroaljoagers over dorp hen vlaigen dinken mensen weer aan Martjemeu en heur begroavenis mit militaire eer.

Harm hed der mor n hekel aan as de stroaljoagers weer over dorp vlaigen want dat herinnerd hom der aan hou hai òl Martjemeu en bestuur van kleuterschoul bedonnerd hed.
As Martjemeu alles waiten har veur tied den zol ze wel zegt hemmen, dij het loader hail wat te verpapperassen.



| Weer thoes van votwest | Wilm Bonkje |
| Jobke | Hiltje Bakstain | Taande's Ameriekoanse raais | Brijkar Nijs |
| Martjemeu's begroavenis | Oet ons kienerjoaren | Hou Siemonje Toek Zwienhondje Poep wér |
| Dou mien ollers twaalf en half joar traauwd wassen |

Noam: Abel Tjalling Huizinga
Geboren: 1923 ien Houwerziel
Woont in: Sarnia, Canada
Schrift al:


Tapke Buitjes oet Zoltkamp was mien boakster. Alle 4 boaksters ien Houwerziel konnen der nait aan warken zoveul podjes werden geboren, vandoar dat mien voader ain boakster oet Zoltkamp hoalen mos.
Ben ien 1943 oet Grunning vertrokken en woon nou al sikkom 60 joar ien Canada.
Ie ook?
Ie schrieven ook wel (ais) in t Grunnegs en willen joen verhoaltjes hier ook wel zain loaten?
Kiek den even op de openingsbladziede en vul t formeliertje in.

© 2000 - Dideldom.comBiewaarkt: 11-07-2013Bezuikers: Grunnegers veur elk.