Harbert Schutte.

As zo t licht de dag verdrift
en langzoam in t twijduustern over gaait
den wordt t gaauw duuster
woarin mainegain wel ais n moal verblift
even zo allaine, gainaine dij t wait
en legst in gedachten dien oren te luuster,

noar geluud n van t nachteleke leven
en zo is t den hailndal nait roar
as d'r zulfs n boom van n kerel staait
wast hom ainglieks nait zolst geven
mor werd t ook gewoar
om allaine achterblieven mit t verdrait.

t Was alweer n haalf joar leden en t las
eerst moeke en nou z'n òl heer
dat hai zo n moal noar de steerns kikt
zo in t duustern, begript men t pas
en k zeg den ook mor niks meer.

As de duusternis de nacht weer verdrift
en langzoam in t twijduustern overgaait
wordt t algaauw weer licht
en heurst de vogels weer zing n hun laid.

t Binnen van dij doagen
dat t nait altied van n laaien dakje gaait
en den hest kraante ook nog nait lezen
zo huifst den ook gainaine vroagen
om bie t verwaark van t verdrait
wel n moal allaine in duuster wilst wezen!

Dij altied veur die kloar stait
en die zo kent, deur en deur
óveral wel weer road op wait
zo'n Moeke, doar gaist gewoon veur!

Ze ropt die smörgens wakker
asmits wel vaar/vief moal
begunt veur die den ainmoal t gejakker
sprek ze die tou in 'Moekes toal'.

Zai dut brood smeren, berre opmokken
en k wait nait wát aal meer
zo blifst den ook onder Moekes rokken
en bie heur in de leer.

Zo legt ze die d klaaier kloar
dut veur die wasken en strieken
den is het toch ook nait roar
as ze even n moal noar die dut kieken.

Want zunder moutwillen dut ze op die letten
en hold ze zó n oogje in t zail
t is, dat ze d'r gain douktjes omwindt
mor veur die dut ze hail wat aan ziet zetten
en krigst zéker aan laifde dien dail
want of bist ook viefteg, blifst heur kind!

Al is d'r nog zoveul te beleven
want zo nou en den heurst wel ains wat
ast dien oren tenminste goud open hest
toch is t proatje mainstal slim overdreven
en slagst geroddel mor weer veur t gat
want proatjesmokker het d'r nait bie west.

Oardeg aans wordt den bie t zain
en kenst asmits dien ogen nait leuven
het brengt de tied mit zug mit
vlinders, dij vannijs weer willen oetvlaigen
zo is n mìns nou ainmoal nait van stain
ook al hebben zai ze aal zeuven
binn n d'r meer kleuren den zwart/wit
en doar ken gain mìns om laigen.

Zo dut de ain veulste veul proaten
en n aander wait t weer van heuren zeggen
ken mit muite, t zwiegen den ook nait loaten
loat stoan, het vannijs n aander oet te leggen.

Zai zollen den ook beter kennen zwiegen
waiten t rechte d'r immers toch nait van
en om d'r gain gedonder mit te kriegen
is mondje dicht nait zo'n verkeerd plan.

En toch duurt t leste nijs mor drij doagen
den is t even weer moeske stil
goud nijs staait nou ainmoal nait in riegen
tot dat de ain of d aander zug dut ofvroagen
is dit nou ainglieks wel wat ik wil?
we zellen heuren, zain en zwiegen!

Het elk wel zo zien aigen
sprekt de ain niks aans den de woarhaid
dut n aander negen van de tien woorden laigen
en wait in t lest zulf nait meer woar t over gait.

Dut de ain in t wotter noa t ofwassen
ook t kunstgebid d'r nog even in schoon mokken
alveurns deur de geutstain te gooien
en let n aander heur doagelijkse gassen
verdwienen deur de piepen of onder de rokken
dij spontoan weer springen, zo in de plooien.

Zai, dij zug de rugge kraben mit t broodmes
alveurns ze d'r mit snieden of smeren
doun n pak drinken veur de haals of zo oet de fles
is ook dit hun nait of te leren.

Zo zweren wat vraauwluu aan schuddeldouken
ze kriegen d'r immers alles mit schoon
de brille van de plee of woardat ze deur kieken
zo kommen d'r mit in hörns en houken
en vinden dat den ook hail gewoon
sloagen d'r mit dood, bromsters en dikke tieken.

Wat nemen t nait zo nauw mit t wassen van d handen
wat ze d'r ook mit hebben vastpakt
bieten noagels of hebben ze mit voele randen
en hiermit je ook wat te eten geft én bakt.

Elk het wel zo zien gebrek
de aine n schaive neuze
en n aander n grote bek
en is d'r veur elk genog keuze.

zuik, zuik en doe zalst t vinden wicht
zeest destieds altied
as k woaraargens noar opzuik was
mor was dát nou toch ains gain leugen
want ken joe nait vinden, bist zuik
al is t nog zo licht
en grammietig de advertentie weer wegsmiet
dou k dij veur de zoveulste moal weer las
en zo mie nog as de dag van guster ken heugen
n voader, dij alles veur mie kloar muik,

en had ik toun, nog in mien jeugdige joaren
zo of en tou n moal wat laifdesverdrait
wossen joe mie wel weer op te beuren
'd'r is gain hand vol- mor n land vol'
waaren joen woorden den
en gniffeldest zo wat in joen aigen
zo deed t bie leutjen den ook weer opkloaren
zong k weer mit de ain of t aander hitlaid
kreeg t leven zo weer de neudige kleuren
en wat ik nou stomme groag wol
aal zuikende- d'r mor nait aan wen
om mekoar weer ains om t haals te vlaigen

zo mossen ze voaders-maaid nait aankomen
want den was t nait te best
hongst hun op, aan de hoogste bomen
in n tied van t bestoan en veurgoud is west,

zo mitpoest deur alle winden
het t zuik n den ook gain zin
al hoop k, dat we mekoar oeit doun vinden
en zo veur aiwig bie die bin.

En zo is t bie leutjen alweer
al most van t eerste nog biekomen
lag ons lot ook dit joar weer in 'Gods' handen
en het onze 'laive Heer'
weer mainigain tot zug nomen
zo te lezen in t doagelijkse kranten,

In de mainste gevallen veulste vroug
al vindt n aander het zo wel goud
verlet toch zo hail onverwachts t loug
deur t ontbreken van t neudige moud,

Den is de ain z'n dood n aander z'n brood
krigt t énde weer n nij begun
worden klaaine kinder weer groot
en schient noa t regen weer de zun,

De nog op t énde o zo donkere doagen
word n algaauw verdreven deur t licht
men ken den weer n stöt verdroagen
mit duchtmie n hail aander gezicht,

En zo ligt tussen t begun en t énde
het bestoan van ons leven
mit aal z'n 'ups en downs'
zal elk t weer aanders beleven.