Hanne Wilzing.

Goiedag wereld
Vandoage heb k even
gain bodschop aan die
Zunder mie draait t aal
best n dagje deur
Ik zit hier as n Boeddha
in schare van d ekkelboom
Mien denken drif vot
en k heur t geluud
van wol honderd vogels
t belken van kinder
n oftovvelde moeke d'r achteraan
n Windje poest deur takken
Ik zit, bin en luuster
en wod langzoam boom.

(29 april 2007)

Wereld slept nog
Zunne is al op
t Hoes eerst nog duuster dicht
Open deur speulende stroalen van licht

Deurnat gres en koperen kleuren
Stillighaid dai wacht in dook
Tussen veurbie en wat kommen gaait
Dat herhoalt zok n aivighaid

Treeën op trappen en Bach op t örgel
Roeken van kovvie en waarme stoetjes
Dizze dag om niks te huiven
Kloar om t levent vannais te pruiven

(15 oktober 2006)

t Was mor even bie goan
ik keek aandre kaande op
en dou k mie umdraaide
wastoe groot

In dien ogen
zai k vertraauwen
zin in t levent

Ik heb t haalve docht
en doe hest t haile zain

Tou mor mienjong
goa mie mor veurbie
Hol die nich in
pruif de ruumte

En intied dastoe
wied vot
dien richten zöchst
kiek ik
noch even
under dizze staine

(3 juni 2007)

Veur t heuren van n roupen
mouten ie wol luustern
zegt doomnee in preek

t Wichtje in baanke veur mie
stöt heur lutke zuske aan
en wist noar vlouer
t Jonkje in mie kikt mit

Dele veur d holten buksem
kropt troag n ieme
van staine noar staine
noar t löcht wied vot
en nog wieder d körf

t Is mor even biegoan of
aal lu oet veurste riegen
dwoalen van t hoge woord
of noar t lege kroepseltje

Woart joe veur taikens
-zo stèt t in biebel-
En as ie joe noar boven rekken
komt t onverzains van under

Ieme sleept zok
-tegen beter waiten in-
nog n ìndje veuroet
en den is t doan

t Wichtje lopt baanke oet
schoft d ieme
op heur liturgie
en wupt weer op stee

Man mout nich te groot
van zok zulm denken
den komt er veur
joen roupen ruumte zat.
Oamen - zo is t- zee doomnee.

(1 juli 2007)

Dien walen vol bochten
Verkoavelt groaven te liek
Boeren en woorden vochten
En dien begun kreeg geliek.

Buksen van oal boerrigters
Hupzelen van nije tied
Vrundschop veur zichters
Dieverdoatsie veur luu van wied.

t Wotter rakt in roeten
Zail begint te stinnen
Vloot is boeten
Daip is binnen.

(22 april 2007)

k Roek het laand
k Vuil de lucht
k Heur de troage stilleghaaid
k Zai wat gainent zugt

Goldlicht glinstert
Deur takken van d ekkelboom
n Dunne wind dai fluustert:
Kom in ruumte, zunder toom

(30 jannewoarie 2007)

Seupel kiekt e veur zuk oet
Swaart en veterloos ligt hai doar
Zole in lösse loagen oet mekoar
Sunder d'aander, midden maank roet

Moar herinner mie dien bestoan
n Leven droagen mit daans en oaventuur
loden stilstand en veurop deur t vuur
Vouten eertieds daint binnen wieder goan

Jong wat proaten ze hier radjes
Ken t ja hail nich biehollen
En as zai lopen gait t al net zo
Man zai bent zo biederhand
En has joe hier deur winkelstroate lopen,
Den groeten zai joe nich ais
Ik pebaaier nog t wol ais met 'moi'
Moar gain oazem heur
Dat is in Grunnen wel even andere kouke
Doar swaaien, as ie bie groube langs lopen
koien alderdeegs nog mit steerten

Ie mouten d'r ook nog mit oetkieken.
Lest groette ik n vraauw
hail nich in t Grunnigers
moar in mien schierste Hollands: 'goedenmiddag'
En wait je wat er boven vanoet t mantelpakje klonk:
'Pardon meneer, ik meen niet aan u te zijn voorgesteld'

In de stilleghaid gait weer open
Wat zo laank vergrendeld was
Ogen zain wat vergeten en vot was
Baangeghaid hold dat nich langer vast

In de stilleghaid geef je leven
As d'aander luusteren wil
Leven dat je deur kinnen geven
Aan wel t moar heuren wil

In de stilleghaid kriegen je laifde
As je aanderen binnennuigen
As je aal joen zörgen even
In joesulf dele loaten

In de stilleghaid as joen handen
Net as bloumen open goan
Ken je as je hail goud luusteren
Vannais t woord van d'Aander verstoan

(Vonden in Abdij van Berne)

t Licht is stoef bie mie
Moar t duuster holt t nog vast
Ik vuil de waarmte langzoam noadern
Toch binnen mie de haanden nog kold
Zo is mien leven dubbel as knoaldiek
Diek en t wotter van t knoal
De ain hef d'aander neudeg
Om te wezen woarveur t er is.
Nog nich zo laank leden
Binnen ze baaident mit haand groaven
Hail liek op t eerste oog
Moar as je d'r goud noar kieken
den zain joe ook wat speulen
Wat joe eerst zo strak tou leek
Hef aigenlieks heul veul kronkels
Wie zain t pas as wie d'r nich over hìn kieken
Den zain joe n plons van n snouk
Een pluk gele lissen
Mit dai aigen geur
En in walle van baarmsloot de brummels
n Ekster in d'ekkelboom
n Dampend peerd komt van overvér
dis kaante op
Het is oal Kroeze
vrundelke wedeman op wupkoare
mit piepe in mond
Woar hef hij al dai laange joaren van aineghaid
over docht?
t Licht is stoef bie mie
Moar t duuster holt t nog vast?

Ik luip noar Laang Houve de bussen te veuren
Ik zag dingen van toun: twai oversieden
Dai n kander vrouger leken te mieden
Worden weer buren

Sikkom t ketaaier dat ik doar lag
In t gres n poar brummels eten
Mien kop vol zuite eerabbelgeur en laiwerikkenlaid
Heur ik doar midden oet de aiweghaid
n geluud deur mien oren meten

t Was n vraauw mit rode buusdouk op
Zo zat ze doar; half damp, half licht
De koien te melken
Mit kop tegen t waarme koulief
Allaint mit heur gedachten

Heur levent, t bedrief, de sinten, de zörgen
Heur man, heur olden, de kinder
De vogels, de bloumen, de zunne dizze mörgen

En wat ze zong heurde ik nich
Moar de stroal in d'emmer zong gezangen zunder woorden
O doch ik, o dat doar mien moeke is,
'looft God', molk ze, 'Zien haand zal ons bewoaren'

(Slim vrai noar 'De moeder de vrouw' van Martinus Nijhoff).