DideldomDe Grunneger vlaageGrunnen's Laidtop t Is mor n noam
Menu

BienoamenStip

Foto'sStip

GastenboukStip

GedichtenStip

LaidjesStip

LegendenStip

MopkesStip

NijsStip

ReactieStip

ReseptenStip

SchrieversStip

VerbindensStip

VerhoalenStip

ThoesbladStip


Wat is.
Huppe
 
heup

Nico Torrenga.

Gedicht


Madelief

Hai was van heur votdoadelk ondersteboven,
ze keek hom ien ogen mit n verlegen lach.
Hai zol veur heur de eerste wezen,
lait hom in heur leven op dij bewuste veujoarsdag.

Zienlaifdevolle woorden deden heur verlangen,
nuigde hom, terwieldat hai n stee in t bos aanwees.
Hai haar plannen woarzai nog gainwait van haar,
heur vertraauwen gaf ze hom vergees.

Mitglėnne ogen keek hai noar zien prooi,
vuilde ze zien handen heur begereg strelen.
Hai kon hom nait langer meer bedappern,
deur zien aanroaken kon t heur niks meer schelen.

Aal wat hai wol was heur bezitten,
onwaitendhet ze hom heur onschuld geven.
Dij bewuste veujoarsdag kreeg hai wat e wol,
tot op heden denkt elk: 'Woar is Madelief toch bleven?'

Ploatst: 06-10-2019

Kinderkopkes

Stief tegen nkander,
vernemen ze voutstappen noadern.
Fluusternde stemmen worden heurt,
snokkend in swiegsoamhaid.
Klok dij gaalmt deur stroaten,
t gewicht van verdrait wat over heur gaait.
Menneg leed kriegen ze te verduren,
troanen dij valen,
zuiken heur pad van troost deel.
Stiltjes swiegende kinderkopkes,
liggen zied aan zied in t gereel.

Ploatst: 24-06-2019

Mismoudeg

Ze keek oet t roam en zag auto noadern,
nou t zo wied was kreeg ze van zenen n knup ien moag.
Ze wis dat dizze dag kommen zol.
Wìnsteg ston ze op, dee heur zundoagsejas dicht.

Waitende dat t leste moal wezen zol,
keekt ze noar zien lege stee bie t roam.
Doar zat heur laiverd ale oavends,
mit zien klókje veur t sloapengoan ien t schemerlicht.

Mit kloet veur haals laip ze noar veurdeur,
hil daip oadem en stapte twievelachteg veurdeur oet.
Heur zeun ston liedzoam op heur te wachten
en zunder n woord laip ze noar auto mit oetgestreken gezicht.

Heur man haar op zien menaaier gedag zegd tegen elk dij hai geern lieden mog,
omreden dat e wis dat t òfschaaid aal dichterbie kwam.
Mor zai wol der nait aan,
zee tegen kiender; 'Stop mie din mor ien t gesticht!'

Ainmoal ien auto heurde ze dat kerkklok begon te luden,
t was tied en mismoudeg knikte ze noar aal t volk wat versloagen toukeek.
t Nijs kwam veur elk ien stroat onverdachts,
heur buren wizzen ook nait hou of ze der mit aan mózzen noa dat bericht.

Dou auto aan t end van stroat bocht om ree, vroug heur zeun:
'Gaait t n beetje, moe?'
En terwiel dat ze op achterbaank heur kirrel stief ien ogen aankeek, zee ze tegen heur zeun:
'Wat n ellèn dat verhoezen!' en zeun ree zien ollu noar heur nije stee mit zeezicht!

Ploatst: 29-04-2019

Õfschaaid

Opoe denkt mit kloet veur haals: 'Woarom?
Woarom oetgerekend mien leutje wicht?'
Ze was der ja zo groots op en nou...
Nou, kin t olmìns wel schraiwen van ellèn!

Gain mìns dij der wat van wis!
Gainain dij begreep dat ze dit in t geniep doun kon.
En mit waike ogen kikt ze Sarah aan en denkt:
'Ik mainde mien klaindochter toch goud te kennen...'

Vol ongeloof kikt ze noar t wichtje heur blonde hoaren
dij eerder ien de sun nog leken op puur gold.
Waitende dat ze t òfschaaid apsepteren mout...
Dizze stap dij heur klaindochter stiltjes dee.

't kwoad is geschied,' denkt ze en n troan zuikt zien weg deel
as t olmìns de blonde vlechten van heur Sarah streelt.
'Niet huilen oma! van deze vlechten wordt een pruik gemaakt
en daar maak ik een heel erg verdrietig meisje erg blij mee!'

Ploatst: 11-03-2019

Twijstried...

Allinneg was veul beder west,
woar zat toch mien verstand?!
k Haar der nooit aan begunnen mouten,
nou bin k ien dizze crisis beland.

t Leek ja zo mooi,
vraauw aan mien zied...
Mor dit gaait nait waarken,
man, wat heb ik toch n spiet!

Niks duur k meer zeggen,
t komt toch nait goud...
Ze smiet mie wat om oren,
as k heur zeg dat ze beder noar mie luustern mout.

Vergrèld trek ik ales van toavel,
k heb n kop as n bol...
Woar binnen we toch aan begonnen,
dòchten wie echt dat t altmoal vanzulf goan zol?

Wie doun niks aans din roupen en reren,
heur ogen spijen inkeld vuur...
Verbiesterd is ze,
as k heur noar de Gamma veur n nij rol behang stuur!

Ploatst: 11-06-2018




De Schriever
Noam: Nico Torrenga
Geboren: 1971 Wij
Woont in: n Daam
Schrift al: sunds 2015 in t Grunnegs

Ik schrief teneelstukken. Kluchten/bliedspullen, mor ook drama. Schrieven ien t grunnegs dou k nou n leutje drij joar, proaten al mien haile leven. As n kwoajong oet Wij en nou woonachteg ien Daam, hoal ik de bröd wel es deurnkander, mor wie begriepen n kander ja wel!

Ie ook?
Ie schrieven ook gedichten in t Grunnegs en willen dij hier ook wel zain loaten?
Kiek den even op de openingsbladziede en vul t formeliertje in.
© 2000 - 2019 Dideldom.comBiewaarkt: 06-10-2019Grunnegers veur elk.